Bert Leene

Bert Leene: “Mijn loopbaan begon in 1983 met een project bij de HEAO Breda, een voorloper van Avans Hogeschool. Dat is zeker 35 jaar geleden. Maar mijn werk is zo afwisselend geweest, met een fusie en diverse functies bij verschillende academies en afdelingen, dat ik me geen moment verveeld heb. Integendeel.”

Zo begon het

Begin jaren 80 werkte Bert als filmer en fotograaf bij een stichting in Tilburg gericht op kunstzinnige vorming. Vanuit die stichting werd hij gedetacheerd bij hogescholen en universiteiten. Zo kwam hij terecht bij de HEAO in Breda, waar hij eerstejaarsstudenten filmde tijdens een project. Het bleek een boeiend en succesvol project, want 2 maanden later werd hij gebeld door de toenmalige directeur of hij daar wilde komen werken. Ze zochten iemand met audiovisuele ervaring en expertise. Daar zei Bert geen nee tegen. En zo begon het. Zijn loopbaan bij wat nu Avans Hogeschool heet.

“Ik startte als freelancer. Had veel contact met docenten en bedacht samen met hen de meest wilde ideeën. Zo maakten we voorlichtingsfilms voor de Open dag en legden studenten vast op film. Dat was heel nieuw toen. Want eigenlijk was ik cameraman, regisseur en scriptschrijver in 1. Een spannende tijd. Iedereen was aan het pionieren.”

Tijd voor een vaste baan

“En toen was het 1987. Het jaar dat mijn vriendin en ik een tweeling kregen. Omdat ik vlakbij mijn werk in Breda woonde, besloten we dat ik de kinderen zou opvoeden. Dus naar school brengen, ophalen, koken, boodschappen doen en noem maar op. Omdat ik ineens verantwoordelijk werd voor een gezin, was freelancen niet zo’n goed idee. Ik wilde een vaste baan en kon dat ook geregeld krijgen. Ik stopte in Tilburg en begon fulltime in Breda. Er was een crèche bij de hogeschool, dus ideaal om de kinderen daarheen te brengen. Het was natuurlijk best pittig, die combi, maar het bracht me ook veel. In het dorp waar ik woonde, was een huisvader heel opmerkelijk. Ze keken in het begin vreemd op als ze een man op het schoolplein zagen wachten om zijn kinderen op te halen”.  

Hoofd van de audiovisuele dienst

“Ik werkte bij de audiovisuele dienst. Mijn werk bestond uit zaken regelen, materiaal klaarzetten voor docenten, afspraken maken, voorlichtingsfilms produceren en noem maar op. De audiovisuele dienst groeide en ik werd gebombardeerd tot hoofd van de dienst. Dan ga je mensen aansturen, best spannend. Ik werd ook overal bij gevraagd. Bijvoorbeeld bij een nieuw systeem van de mediatheek. Niemand wist er wat van. Dan belden ze mij en zat ik databases te vullen. Als hobby ben ik er bij gaan programmeren. Vanuit die interesse heb ik een studentvolgsysteem geprogrammeerd voor de HEAO.”

De stap naar systeembeheer

“Eind jaren 90 was ik klaar met de audiovisuele dienst. Ik wilde wat anders en startte met een deeltijdopleiding in bedrijfskundige informatica. Nog tijdens mijn studie hoorde ik dat er een baan vrij kwam als systeembeheerder bij de HEAO. Ik ben toen naar de directeur gestapt en vroeg of ze ook aan mij hadden gedacht. Ze zagen wel wat in mij en ik werd aangenomen. Ik was van huis uit helemaal geen ICT’er, maar ik hou van creëren en ik leer snel.”

“In 2004 fuseerden we met Hogeschool ‘s-Hertogenbosch. En Avans Hogeschool was een feit. ICT werd op 1 hoop geveegd. Veel mensen met kennis van zaken vertrokken naar buiten. Dat was jammer, maar ik zag er wel een nieuwe uitdaging in. Ik werd ICT’er voor heel Avans en kwam overal. Kon mijn kennis Avansbreed delen. Vanwege mijn expertise, programmeerervaring en kennis van onderwijssystemen werd ik gevraagd om iets met Blackboard te doen. Een e-learningsysteem. Met een heel klein team hebben we toen Blackboard op de kaart gezet. Om het leven wat makkelijker te maken heb ik een aantal functionaliteiten ingebouwd die niet in het Blackboardsysteem zaten. Ik ben de hele wereld over gereisd voor verschillende Blackboardconferenties en kon ook daar mijn expertise delen.”

Te eenzijdig

“Na 7 jaar ICT was ik uitgekeken. Ik vond het toch een wat eenzijdige wereld met erg veel mannen. Op een gegeven moment raakte ik in gesprek met de directeur van AAFM en vertelde hem dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging. Ik kende de academie omdat ik daar wat projecten gedaan had. Ik zei tegen de directeur ‘als je mij aanneemt, dan verdien ik mijn eigen salaris in 1 jaar terug. Ook kan ik ICT naar een hoger plan tillen’. Die directeur had er wel oren naar en ik kon beginnen. Ik heb daar Blackboard weer op de kaart gezet, want het was bijna door het gootje weggespoeld, terwijl je er heel veel mee kunt. Het Osirissysteem bracht ik op orde. En ik trainde docenten in ICT-toepassingen, ook bij andere academies ben ik als trainer ingezet.”

In de etalage

“Ik werkte al heel lang fulltime, wilde minder gaan werken en minder operationeel bezig zijn. Het begon te wringen dat mensen steeds meer een beroep op mij deden. Als je altijd het antwoord weet op vragen komen mensen ook steeds vaker bij jou en gaan ze zelf steeds minder uitzoeken. Ik ben in gesprek gegaan met mijn directeur en heb aangegeven dat ik weer eens verder wilde kijken en dat hij mij in de etalage kon zetten bij de andere academies. Dat vond hij gelukkig geen probleem. Veel academies waren enthousiast, maar hadden voornamelijk operationele taken.”

Terug naar deeltijd

“Toen kwam de Academie voor Deeltijd met een heel interessant aanbod. Daar had ik een goede match mee. Ik heb zelf ook in deeltijd gestudeerd en kan me goed inleven in die studenten. Zo startte ik heel recent als IT-professional en ga ik de academie helpen bij het inzetten van blended learning in het onderwijs.”

Trots

“Overal waar ik kom heb ik het idee dat ik iets bereik. En merk ik dat mensen er blij mee zijn. Van nature ben ik best bescheiden, maar ik weet wat ik kan en dat ik in staat ben om problemen snel te tackelen. Dat is wel iets om trots op te zijn.”

Ik heb ook nooit hoeven te solliciteren, misschien een keer voor de vorm. Ik werd gevraagd of heb zelf te kennen gegeven dat ik toe was aan een nieuwe uitdaging. Dat wil ik anderen ook meegeven. Daag jezelf uit en laat van je horen als je toe bent aan een nieuwe uitdaging.