Emmy Bluemink

Emmy over talentontwikkeling
 

Sinds februari 2017 is Emmy Bluemink adjunct-directeur van de Academie voor Communicatie & User Experience (ACUE). Voordat ze daar terechtkwam zette ze al veel stappen binnen Avans Hogeschool. 

Emmy: “Al heel wat jaren werk ik bij Avans. Ik begon bij de HEAO van Hogeschool Brabant, de voorloper van Avans. Ik startte daar als onderwijskundige. Kort daarna werd de fusie tussen Hogeschool Brabant en Hogeschool ’s-Hertogenbosch een feit en werd het Avans Hogeschool.” 

Veel nieuwe wegen

“Ik heb veel nieuwe wegen bewandeld binnen Avans. Veel stappen gezet. Daardoor voelt het niet alsof je al heel lang voor dezelfde werkgever werkt. Avans is groot en je kunt op verschillende plekken terecht om jezelf te blijven ontwikkelen en uit te dagen. Dat vind ik erg leuk aan Avans, een organisatie die daardoor blijft boeien.”

Je nek uitsteken

“Ik ben niet zo’n planner qua loopbaan. Ik ben vooral gedreven om me verder te ontwikkelen. Wat heb ik nog niet gedaan en waar liggen nieuwe kansen, dat is veel meer mijn drijfveer dan dat ik een vooropgezet plan heb waar ik over 5 of 10 jaar wil staan. Nieuwsgierigheid bracht me steeds weer naar nieuwe plekken binnen de organisatie. Intern van baan veranderen overkomt je natuurlijk niet zomaar. Je moet ook stappen zetten, risico’s nemen en je nek uitsteken. Dat betekent ook leren, vallen en weer opstaan.” 

Van onderwijskundige tot adjunct

Emmy startte bij het Leer- en Informatiecentrum, als coördinator van de onderwijskundigen. Ze werkte daar vanaf het eerste uur. Dat deed ze een aantal jaar toen ze overstapte naar de functie van senior policy advisor van het College van Bestuur. 4 jaar later zat ze als projectmanager International Maintenance Management (IMM) met Hogeschool Zeeland aan tafel. Samen werkten ze aan de voorbereiding van de nieuwe opleiding IMM. Met als doel een opleiding neer te zetten vanuit de expertises van beide hogescholen. Vanuit een enorme gedrevenheid stond ze aan de wieg van de ontwikkeling van een nieuwe opleiding. Maar dat niet alleen, in 2013 bouwde ze mee aan de start van een nieuwe academie: Academie voor Veiligheid en Bestuur (AVB). Een academie waar ze de aan de slag ging als adjunct-directeur.  

Emmy: “Het komt me natuurlijk niet aanwaaien. Je moet ook kenbaar maken dat je toe bent aan een nieuwe uitdaging en dat betekent ook solliciteren. Zeker de sollicitatieprocedure voor adjunct-directeur bij AVB was spannend. Daar hoorde ook een assessment bij. Maar no guts, no glory. Je moet een beetje vertrouwen hebben in wat je kan. Ik had wel projecten geleid en teams begeleid. Maar wanneer je onderwijskundige bent, dan ben je altijd adviseur. Al kun je nog zo goed beargumenteren waarom je vindt dat een directie voor keuze A moet gaan, de uiteindelijke beslissing wordt door de directie gemaakt. Als adviseur heb je met die uitkomst te dealen. Ik merkte dat ik zelf die keuze wilde maken, zeker als ik zo goed kon beredeneren waarom het A moest zijn. Ik had zelf ook iets van ‘laat het me maar eens uitproberen’. Dat was een pittige tijd. De academie moest vanaf nul beginnen. Maar het was ook een uitdagende functie, waarin ik veel kon schakelen tussen de mensen en de inhoud en de organisatie.” 

De stoute schoenen aantrekken

“Na 3,5 jaar bij AVB had ik zin in een nieuwe uitdaging. Ik was benieuwd naar eenzelfde functie op een andere plek. Dus heb ik weer de stoute schoenen aangetrokken en heb gesolliciteerd. Ditmaal als adjunct-directeur bij ACUE. Daar werk ik heel recent, sinds 2017. Ook de huidige directeur werkt er nog maar kort. Zo kon en kan ik samen met haar optrekken aan de doorontwikkeling van deze academie. Een geweldige plek en een omgeving waar nog wel wat te bouwen valt. En dat doe ik graag met deze ambitieuze club van mensen”

Intern van baan veranderen betekent groeien

“Een nieuwe uitdaging betekent investeren, maar het levert je ook een enorme groei op. Je moet je vertrouwde omgeving loslaten. Ik denk dat dat wel de grootste uitdaging is. Maar wat ik mensen wil meegeven is dat je dezelfde bevlogenheid en die leuke collega’s ook op een andere plek weer vindt. Ze heten alleen anders en ze zien er anders uit. Het kost even energie. In een nieuwe omgeving moet je even zoeken en je plek weer vinden, maar uiteindelijk geeft het heel veel energie om te voelen dat je weer nieuwe ruimte hebt om te groeien. En dat zou ik iedereen gunnen.